
Os principais referentes normativos de protección infantil son:
1. A nivel internacional
A nivel internacional están os circunscritos ao ámbito de Nacións Unidas. Aquí están a Convención sobre os Dereitos do Neno, cuxo artigo 19 refírese ao maltrato cara á infancia, e as Observacións Xerais do Comité dos Dereitos do Neno, que se encargan de conectar este marco de Dereito Internacional con realidades educativas, sanitarias, xurídicas e sociais que afectan a nenos, nenas e adolescentes. As Observacións Xerais máis relevantes son:
- a Observación Xeral Nº12 sobre o dereito a ser escoitado (2009)
- a Observación Xeral Nº13 sobre o dereito a non ser obxecto de ningunha forma de violencia (2011)
- a Observación Xeral Nº14 sobre o dereito a que o seu interese superior sexa unha consideración primordial (2014)
Ademais, tamén cómpre ter en conta os compromisos e metas da Agenda 2030 en varios ámbitos, e de forma moi específica coa meta 16.2: “Poñer fin ao maltrato, a explotación, a trata e todas as formas de violencia e tortura contra os nenos” dentro do Obxectivo 16 de promover sociedades, xustas, pacíficas e inclusivas.
Así mesmo, o Consello de Europa conta cun Comité Directivo dos Dereitos do Neno (CDENF). Creado en 2020, é o órgano intergobernamental do Consello de Europa responsable das actividades normativas no ámbito dos dereitos do neno e supervisa a implementación da Estratexia do Consello de Europa para os Dereitos do Neno (2022-2027).
Este órgano tamén supervisa ao Comité de Expertos sobre a Prevención da Violencia (ENF-VAE), un órgano subordinado que leva a cabo unha revisión da lexislación, as políticas e as prácticas para fortalecer as respostas para previr e abordar a violencia contra os nenos, incluída a violencia sexual e o comportamento nocivo.
Relacionado coa violencia contra a infancia e a adolescencia, o Consello de Europa conta con estándares internacionais para garantir a protección dos dereitos das persoas menores de idade como son:
- o Convenio para a protección dos nenos contra a explotación e o abuso sexual (Convenio de Lanzarote)
- o Convenio sobre prevención e loita contra a violencia contra a muller e a violencia doméstica (Convenio de Estambul)
- o Convenio sobre a loita contra a trata de seres humanos
- o Convenio sobre a Ciberdelincuencia
Tamén no ámbito internacional falar da Organización para a Seguridade e a Cooperación en Europa (OSCE) que ten ao Representante Especial e Coordinador para a Loita contra a Trata de Persoas e o Plan de Acción da OSCE contra a trata de persoas.
2. A nivel da Unión Europea
A nivel da Unión Europea, a «protección dos dereitos do neno» exprésase a través do artigo 3 do Tratado de Lisboa e é un obxectivo xeral da política común, tanto no espazo interno como nas relacións exteriores. E máis en relación coa violencia están:

- a Estratexia para os Dereitos da Infancia 2021-2024 (en inglés), cuxo punto 3 trata sobre combater a violencia contra a infancia
- a Directiva 2011/36/UE do Parlamento Europeo e do Consello, de 5 de abril de 2011, relativa á prevención e loita contra a trata de seres humanos e a protección das vítimas,
- a Directiva 2011/92/UE relativa á loita contra os abusos sexuais e a explotación sexual dos menores e a pornografía infantil,
- a Estratexia da UE para unha loita máis eficaz contra o abuso sexual de menores (2020-2025)
3. A nivel nacional
A nivel nacional, o corpo normativo español incorporou importantes avances na defensa dos dereitos das persoas menores de idade, así como na súa protección fronte á violencia.
Nesta evolución encáixa a reforma operada na Lei Orgánica 1/1996, de 15 de xaneiro, de Protección Xurídica do Menor, de modificación parcial do Código Civil e da Lei de Axuizamento Civil, pola Lei Orgánica 8/2015, de 22 de xullo, e a Lei 26/2015, de 28 de xullo, ambas de modificación do sistema de protección da infancia e a adolescencia, que introduce como principio reitor da actuación administrativa o amparo das persoas menores de idade contra todas as formas de violencia, incluídas as producidas no seu entorno familiar, de xénero, a trata e o tráfico de seres humanos e a mutilación xenital feminina, entre outras.
E é moi importante a entrada en vigor da Lei Orgánica 8/2021, de 4 de xuño, de protección integral á infancia e a adolescencia fronte á violencia (LOPIVI). Esta lei vén a combater a violencia contra a infancia e a adolescencia desde unha aproximación integral, única en todo o territorio europeo. A lei vai máis aló dos marcos administrativos e alcanza distintos ámbitos para afirmar a súa vontade holística. A violencia sobre persoas menores de idade é unha realidade extendida a pluralidade de frontes. Pode pasar desapercibida en numerosas ocasións pola intimidade dos ámbitos nos que ten lugar, tal é o caso das esferas familiar e escolar, entornos nos que suceden a maior parte dos incidentes e que, en todo caso, deberan ser marcos de seguridade e desenvolvemento persoal para nenos, nenas e adolescentes. Ademais, é frecuente que nestes escenarios de violencia conflúan variables sociolóxicas, educativas, culturais, sanitarias, económicas, administrativas e xurídicas, o que obriga a que calquera aproximación lexislativa sobre a cuestión requira un amplo enfoque multidisciplinar.
Esta lei, desde unha perspectiva didáctica, outorga unha prioridade esencial á prevención, a socialización e a educación, tanto entre as persoas menores de idade como entre as familias e a propia sociedade civil. A norma establece medidas de protección, detección precoz, asistencia, reintegración de dereitos vulnerados e recuperación da vítima, que atopan a súa inspiración nos modelos integrais de atención identificados como boas prácticas á hora de evitar a victimización secundaria. Esta lei ademais vén a reforzar os dereitos dos nenos, nenas e adolescentes, xa que o obxectivo da mesma é garantir os seus dereitos fundamentais: á súa integridade física, psíquica, psicolóxica e moral, fronte a calquera forma de violencia, asegurando o libre desenvolvemento da súa personalidade e establecendo medidas de protección integral, que inclúan a sensibilización, a prevención, a detección precoz, a protección e a reparación do dano en todos os ámbitos nos que se desenvolve a súa vida.
Xunto a iso é preciso sinalar que, de conformidade coa estrutura territorial e administrativa do Estado español, as Comunidades Autónomas, dotadas de potestade lexislativa, desenvolveron amplamente a lexislación autonómica en materia de protección e promoción dos dereitos das persoas menores de idade.
Comentar que polo compromiso que aparece na disposición adicional sétima da Lei Orgánica 8/2021 créase a Comisión de Seguimento da LOPIVI, encargada de analizar a posta en marcha da lei, as súas repercusións xurídicas e económicas e a avaliación do seu impacto. A Comisión créase pola Orde PCM/126/2023, de 10 de febreiro, sendo un órgano de cooperación interadministrativa adscrito ao Ministerio de Mocidade e Infancia na que participan varios ministerios. Tras varias reunións, a Comisión colaborou na elaboración do informe de implementación da LOPIVI, un informe razoado que inclúe unha análise e suxestións para a mellora do sistema.

Traducido automaticamente con OpenAI desde Castelán